Δύο σοβαρές αλλαγές στην κοινωνία σπρώχνουν την πολιτική κινητικότητα.

vΦωτό άρθρων

Του Στέφανου  Ανδριάνη*

Η πολιτική κινητικότητα που ξεκίνησε στο εκλογικό σώμα από τις εκλογές του Μαΐου 2012 φαίνεται να εντείνεται, δείγμα ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών στο παρόν πολιτικό σύστημα δεν αποκαθίσταται.

Το ποσοστό πολιτών που κλείνουν κατάμουτρα το τηλέφωνο στις εταιρίες δημοσκοπήσεων είναι μεγάλο, όπως μεγάλο είναι και το ποσοστό εκείνων που  δηλώνουν  …………..αναποφάσιστοι.  Εύκολα στην καθημερινότητα διαπιστώνεις την αναζήτηση του καινούργιου από την κοινωνία.

 

ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ανατράπηκαν -εν πολλοίς-  δύο από τις αιτίες που τροφοδοτούσαν την πολιτική δικομματική σύγκρουση και πόλωση ανάμεσα στους  πολίτες:

Α)    Εξασθένησαν τα σκληρά αντιδεξιά και αντιαριστερά αντανακλαστικά που κυριάρχησαν στη χώρα για πάνω από μισό αιώνα.  Σε επίπεδο κοινωνίας η πολιτική αντιπαλότητα, ανάμεσα στους δυο μεγάλους χώρους της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς, έχει πολύ πιο ήπια χαρακτηριστικά.

Β)   Κόπηκαν (εξ ανάγκης, λόγω διακοπής των δανεικών)  σε μεγάλο βαθμό  οι πελατειακές εξαρτήσεις του πολίτη από τους πολιτικούς, πράγμα που άμβλυνε επίσης τη ροπή των πολιτών για σύγκρουση και πόλωση.Είναι νωπές ακόμη οι μνήμες, που μάζες πολιτών  παρασυρμένες από τις κομματικές ηγεσίες στον δικομματικό διπολισμό, αντιμάχονταν ‘’στα καφενεία’’,  όχι μόνο για ιδεολογικούς λόγους αλλά και για να βρεθεί το κόμμα και  ο ‘’ψηφοτσιφλικάς’’- προστάτης  στην εξουσία και  να …ανταποδώσει  τα υπεσχημένα ρουσφέτια, με δανεικά.

Σήμερα η ίδια κοινωνία έχει υποστείλει τις σημαίες σύγκρουσης και πόλωσης. Τις κρατούν πλέον μόνο κάποιες ηγεσίες κομμάτων στο πλαίσιο μνημόνιο – αντιμνημόνιο, χωρίς όμως τη δυναμική  να  ξαναβάψουν  τα καφενεία της χώρας με πολιτικά χρώματα όπως στο παρελθόν.

 

Η ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ‘’ΠΟΤΑΜΙ’’;

Η μεγαλύτερη κινητικότητα που δημιούργησαν οι νέες συνθήκες, εμφανίζεται στον κεντροαριστερό χώρο.  Έχει γίνει πραγματικά ένα μαιευτήριο,  με τόσους πολλούς τοκετούς μάλιστα που πολλοί αμφιβάλλουν αν μπορεί  να συντηρήσει ξεχωριστά, όλα τα ‘’γεννήματα’’.  Κινητικότητα υπάρχει και στον κεντροδεξιό χώρο αλλά πολύ πιο υποτονική. (Τα υπαρκτά προβλήματα της κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς ακόμη και στις ώριμες ευρωπαϊκές δημοκρατίες, μέσα στις συνθήκες παγκοσμιοποίησης,  δεν είναι του παρόντος).

Μέσα στη γενική κινητικότητα έκανε την εμφάνισή του το κόμμα του κ. Σταύρου Θεοδωράκη ‘’Το Ποτάμι’’.

Δεν θα σταθώ στις συνομωσιολογίες γύρω από τη δημιουργία του κόμματος.  Θα σχολιάσω μόνο, ότι δεν παρουσίασε κανένα πρόγραμμα σωτηρίας της χώρας, όπως κατήγγειλαν όλα σχεδόν τα λοιπά  κόμματα.

Μήπως είναι υποκριτικό;  Έχω διατυπώσει πολλές φορές σε άρθρα μου στα ‘’Χαν. Νέα’’ και στην παρούσα προσωπική μου ιστοσελίδα, τη θέση ότι ενώ όλα  σχεδόν τα πολιτικά κόμματα,  κυβερνήσεων και αντιπολιτεύσεων, μιλούν συνεχώς για στρατηγικά σχέδια αναδιάρθρωσης, στην πράξη το μόνο που έχουν παρουσιάσει είναι πλούσια και ατελείωτα προεκλογικά προγράμματα και κυβερνητικές προγραμματικές εξαγγελίες, πολύ ωραία θεωρητικά μεν, πλην όμως με ρεαλισμό αξίας μιας …..πεντάρας.

Άρα Το Ποτάμι από άποψη προγράμματος θεωρώ ότι μέχρι σήμερα δεν υστερεί και πολύ από τα άλλα κόμματα.  Τι ήταν όμως το κάτι παραπάνω που έκανε θετικό ‘’κλίκ’’ σε πολλούς πολίτες;

 Μια φράση ‘’κλειδί’’,  ήταν εκείνο που κατά τη γνώμη μου που τράβηξε πάνω του το ενδιαφέρον από την πρώτη μάλιστα παρουσία του, με τη βοήθεια βέβαια και της συμπαθητικής φυσιογνωμίας του κ. Θεοδωράκη.

Αντιγράφω:

‘’… Αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στο σημερινό αδιέξοδο δεν μπορούν – φάνηκε!- να της δώσουν νέα ορμή. Ποιος να τους εμπιστευθεί; Μέχρι χθες ζούσαν μόνο για το ρουσφέτι. Οι μίζες έγιναν συνώνυμο της πολιτικής. Κάποιοι συμμετείχαν, κάποιοι δεν αντέδρασαν.

Ας κάνουν λοιπόν στην άκρη…’’

Δεν χρειαζόταν να πει και πολλά περισσότερα για να τον δουν κατ’ αρχήν θετικά, όσοι πραγματικά πιστεύουν ότι η χώρα πρέπει να κάνει μια καινούργια αρχή με καινούρια πρόσωπα.  Και είναι ομολογουμένως πάρα πολλοί!

Τα υπόλοιπα παραδοσιακά κόμματα και οι παραδοσιακοί πολιτικοί, ακόμη κι αν καταλαβαίνουν αυτή τη απλή αλήθεια, δεν θα την αποδεχτούν εύκολα γιατί είναι δέσμιοι του αρτηριοσκληρωτικού παρελθόντος τους.  Εξ ου, και η δηλητηριώδης αντίδραση.

 

ΤΕΛΙΚΟΣ ΚΡΙΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ, Ο ΠΟΛΙΤΗΣ

Εκτιμώ ότι ο κ. Θεοδωράκης και το εγχείρημα του, αλλά και όποιοι άλλοι αναλάβουν παρόμοιες πρωτοβουλίες, θα κριθούν και θα αξιολογηθούν σύντομα από τους πολίτες, με βάση:

1.Την αξιοπιστία, το ρεαλισμό και την πειστικότητα της πρότασης για τη μεγάλη αλλαγή πορείας της χώρας δηλ ενός σχεδίου κατ’ αρχήν για την αναδιάρθρωση του κράτους και του παραγωγικού μοντέλου (τι και πως ακριβώς θα γίνει) και χρονοδιάγραμμα υλοποίησης και,

2. Το πόσο καινούργια, άφθαρτα και αποτελεσματικά πρόσωπα θα αγωνιστούν γι’ αυτή τη μεγάλη αλλαγή πορείας.

Σε τελευταία ανάλυση θεωρώ ότι ο κ. Στ. Θεοδωράκης, κατ’ αρχήν δικαιούται του κριτήριου της ειλικρίνειας!

Αν στην πορεία, επαληθευτούν οι πάμπολλες συνωμοσιολογίες που κυκλοφορούν ή αν αποδειχτεί μη ικανός για το εγχείρημα, τότε το ‘’ψέμα θα έχει κοντά ποδάρια’’, όπως αποδείχτηκε και για άλλους.

 

*  Ο Στέφανος  Ανδριάνης είναι Αντισ/γος ε.α , Πολιτ. Μηχανικός,

   πρώην αιρετός της αυτοδιοίκησης  ν. Χανίων.

4 σχόλια σχετικά με το “Δύο σοβαρές αλλαγές στην κοινωνία σπρώχνουν την πολιτική κινητικότητα.

  1. Στρατηγέ θα σταθώ λίγο σε όσα αναφέρεις κάτω από τον τίτλο ΄΄Τι άλλαξε στην κοινωνία΄΄. Σε ότι αφορά στο πρώτο, συμφωνώ αλλά σκέφτομαι ότι και σήμερα είναι πολλοί αυτοί που γύρισαν την πλάτη στα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης μόνο και μόνο επειδή τόλμησαν να συνεργαστούν. Κάποιοι άλλοι το έκαναν αφού πρώτα διαπίστωσαν ότι κυβερνούν με την ίδια νοοτροπία. Δηλαδή, κι εδώ έρχομαι στο δεύτερο που λέτε, δεν κόπηκαν σχεδόν καθόλου οι πελατειακές εξαρτήσεις του πολίτη από τους πολιτικούς. Το κυριότερο όμως, είναι ότι δεν έγινε τίποτα στη σωστή κατεύθυνση για την αναδιοργάνωση του κράτους και των θεσμικών του υπηρεσιών και οργάνων, γεγονός που θα περιόριζε δραστικά αυτές τις εξαρτήσεις. Πέρασαν τόσα χρόνια – πάνω από δεκαπέντε –  από τότε που, όπως θυμάστε φαντάζομαι, προσπαθούσαμε να κάνουμε κάποιους να ακούσουν για αξιοκρατικό σύστημα προαγωγών και μεταθέσεων στο στρατό. Και σήμερα, δυστυχώς, ποιο είναι το ζητούμενο; Να θεσπιστεί θητεία Αρχηγών ΓΕ για να σταματήσει η γελοιοποίηση του κύρους της ηγεσίας με όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια. Κάτι που τότε υπήρχε δηλαδή, αλλά δεν εξασφάλιζε την αξιοκρατία. Κι όμως, κι αυτό το καταργήσαμε! Μίλησε ποτέ κανένας απλά και ουσιαστικά; Δυστυχώς όχι! Μεγάλες κουβέντες και συνθήματα χωρίς εξήγηση για το τι σημαίνουν και πρόταση για το πως θα υλοποιηθούν. Το σύνθημα «Ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα, »  που αναφέρει ο κ. Δασκαλάκης δεν οδήγησε εκεί που στόχευε γιατί δεν περιείχε και τη ΄΄Δικαιοσύνη΄΄.
    Τι είναι λοιπόν το Ποτάμι; Μήπως μια μετάλλαξη του πολιτικού συστήματος. Το μέλλον θα δείξει. Το ίδιο ισχύει και για τις άλλες πολιτικές πρωτοβουλίες που έχουν εξαγγελθεί ή θα εξαγγελθούν. Μέχρι τότε πιστεύω ότι, στο πλαίσιο της συνεχούς αναζήτησης του αυτονόητου που αδυνατούν να κατανοήσουν οι υπάρχοντες πολιτικοί σχηματισμοί,  τους οφείλουμε την απαραίτητη πίστωση χρόνου και την ψήφο μας. Ο βασικός του ρόλος, όπως πιστεύω και η πρόθεση του, είναι να ταράξει τα νερά. Να προσπαθήσει να πείσει ότι η πολιτική δεν είναι μόνο για τους συγγενείς των πολιτικών ή για τα παιδιά του κομματικού σωλήνα. Να πείσει ότι οι λύσεις δεν πρέπει να είναι αναγκαστικά αριστερές ή δεξιές, αλλά αποτελεσματικές. Να επιδιώξει μια άλλη, ρεαλιστική πολιτική, εκτός κομματικών και ιδεολογικών χαρακωμάτων, όπου τον πρώτο ρόλο θα έχει η δικαιοσύνη, η αξιοκρατία και η λογική και όχι οι κομματικές και συντεχνιακές ταυτότητες. Κι αν υπάρχει δικαιοσύνη, αξιοκρατία και λογική τότε θα υπάρξει και συναίνεση. Η οποία είναι μονόδρομος, γιατί πιστεύω ότι οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις ανήκουν στο παρελθόν.

    • Αγαπητέ Σπύρο,

      Το ισχυρό εργαλείο της πελατειακής εξάρτησης δηλ. η ροή των ατελείωτων δανεικών που  χρησιμοποιούσε το πολιτικό σύστημα εξουσίας για να κρατά εξαρτημένους με πολλούς τρόπους τους πολίτες από τους κομματικούς μηχανισμούς και τους πολιτικούς δεν υπάρχει πλέον. Για να το πω πιο απλά: Γιατί έχουν σχεδόν εξαφανιστεί  οι ουρές πολιτών από τα πολιτικά γραφεία των βουλευτών   ή τα κομματικά γραφεία που παλιότερα έτρεχαν να γραφτούν στις λίστες για διορισμούς –κυρίως- ή άλλα ρουσφέτια;  Προφανώς όχι γιατί αυτοί οι πολίτες ξαφνικά κατάλαβαν ότι η εμπορία της ψήφου καταλήγει να αναδείχνει πολιτικούς που οι πλειονότητα είναι ανίκανοι να  προσφέρουν κάτι σοβαρό για τη χώρα,  αλλά για το λόγο ότι  δεν μπορούν πλέον σε ποσοστό πάνω από 90% να ικανοποιηθούν αυτά τα ρουσφέτια.  Από τις ίδιες τις εξελίξεις λοιπόν ο πολίτης δεν τρέχει πλέον εξαρτημένος πίσω απ’ αυτούς που χαρακτηρίζω ‘’ψηφοτσιφλικάδες’’ γιατί ελάχιστα έχει να περιμένει σε σχέση με το παρελθόν. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο πολίτης δεν θα ξαναγυρίσει στα ίδια,  αν αύριο επανέλθουν οι ίδιες πολιτικές συνθήκες του παρελθόντος που ευνοούν τον πελατειασμό. Και εδώ συμφωνώ μαζί σου για την ανάγκη θεσμικών αλλαγών.

       

      Τα σκληρά αντιαριστερά και αντιδεξιά σύνδρομα και αντανακλαστικά πράγματι αμβλύνθηκαν,  και  ένας από τους βασικούς λόγους είναι γιατί οι σημερινές γενιές είναι αποστασιοποιημένες χρονικά από τα σκληρά  εμφυλιοπολεμικά βιώματα των προηγούμενων γενεών. 

  2. Μήπως είναι υποκριτικό;  Έχω διατυπώσει πολλές φορές σε άρθρα μου στα ‘’Χαν. Νέα’’ και στην παρούσα προσωπική μου ιστοσελίδα, τη θέση ότι ενώ όλα  σχεδόν τα πολιτικά κόμματα,  κυβερνήσεων και αντιπολιτεύσεων, μιλούν συνεχώς για στρατηγικά σχέδια αναδιάρθρωσης, στην πράξη το μόνο που έχουν παρουσιάσει είναι πλούσια και ατελείωτα προεκλογικά προγράμματα και κυβερνητικές προγραμματικές εξαγγελίες, πολύ ωραία θεωρητικά μεν, πλην όμως με ρεαλισμό αξίας μιας …..πεντάρας. 
    Συμφωνώ κ. Ανδριάνη με αυτήν την διαπίστωση.Βεβαίως τα αριστερά κόμματα ΣΥΡΙΖΑ , ΔΗΜΑΡ δεν έχουν κυβερνήσει γιατί τότε οριστικά κρίνονται. Όσο για «Το Ποτάμι» θα κριθεί από το πρόγραμμα του γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Σε μια αλλαγή σκηνικού δεν αρκούν μόνο οι αντικαταστάσεις από τα πρόσωπα αλλά κυρίως είναι η αλλαγή πολιτικών.Θα διατηρηθεί η κοινωνική οικονομία και το κράτος πρόνοιας στην Ελλάδα,Ευρώπη; «Ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα, » είναι συνθήματα , αιτήματα από την Γαλλική επανάσταση.Τελειώνοντας συμπληρώνω ότι δεν φταίει μόνο το οικονομικό κατεστημένο, και η πολιτική τάξη για το γονάτισμα της χώρας.Σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία έστω κι αν δεν λειτουργεί όπως πρέπει ευθύνες έχει και ο λαός. «Της πόλεως το ήθος αντανακλά στους άρχοντες» έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες, και η Γαλάτεια Ν. Καζαντζάκη έχει γράψει σ`ενα ποίημα της¨ «Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω.» 
     
     

    • Αγαπητέ Μανούσο,
      Στις τελευταίες γραμμές του καίριου σχόλιου σου,  συμπληρώνω και κάποιες σχετικές θέσεις που  διατύπωσε ο Κορν. Καστοριάδης ακόμη από τη δεκαετία του 1990:
        ‘’  …..Μπορούμε να πούμε ότι ο ελληνικός λαός δεν καταλάβαινε τι έκανε; Δεν ήξερε τι ήθελε, τι ψήφιζε, τι ανεχόταν; …. Εγώ λέω ότι ο ελληνικός λαός -όπως και κάθε λαός- είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, συνεπώς, είναι υπεύθυνος και για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται σήμερα……’’

      Φυσικά, δεν μπορούμε να επιμερίσουμε τις ευθύνες για τη σημερινή  κατάσταση της χώρας, οριζόντια. Το μείζον της ευθύνης φυσικά αναλογεί στα κόμματα και τους πολιτικούς που κυβέρνησαν.
      Όμως παρόντες, τις δεκαετίες που πέρασαν, ήταν και τα κόμματα και οι πολιτικοί των εκάστοτε αντιπολιτεύσεων, που  κατάγγελλαν μεν με δριμύτητα  για πελατειασμό και διαφθορά, εκείνους που κυβερνούσαν, όμως αγκάλιαζαν και  υποστήριζαν άκριτα με καιροσκοπισμό, ότι «προϊόν» παρήγαγε η πελατειακή διακυβέρνηση. Π.χ. Πόσα κόμματα, δεν υπερασπίζονταν οικονομικά προνόμια, ως «κατακτήσεις» των εργαζομένων,  ενώ γνώριζαν ότι χρηματοδοτούνται από τον καταστροφικό υπερδανεισμό της χώρας και πόσες αντιδράσεις είδαμε στη διασπάθιση πολλών δισ. που προοριζόταν για την αναδιάρθρωση της Γεωργίας; Σ΄ αυτό το »άρρωστο» κλίμα δυστυχώς ‘’ζυμώθηκε’ ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της χώρας.
       
      Η πολυπλοκότητα του προβλήματος φαίνεται ακόμη πιο καθαρά αν αναλογιστούμε ότι όλοι (σχεδόν)! οι δήμαρχοι, που δεν ανήκαν στα κόμματα που κυβέρνησαν, λειτούργησαν με πελατειακά κριτήρια όπως ακριβώς και οι δήμαρχοι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *