Η Δύση δεν θέλει την Τουρκία ‘’κουμανταδόρο’’ στην περιοχή, αλλά αυτό δεν λύνει το πρόβλημα ασφάλειας της χώρας μας

Του Στέφ. Ανδριάνη

 

Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΚΤΟΞΕΥΤΗΚΕ Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΕΠΕΚΤΑΤΙΣΜΟΣ.

To δυτικόστροφο κοσμικό κράτος, το οποίο δρομολόγησε  ο Κεμάλ Ατατούρκ το 1923, δεν κατάφερε τελικά παρά τις προσπάθειες, να ενσωματώσει στην Τουρκία βασικές δυτικές δημοκρατικές αξίες, με εξαίρεση πληθυσμιακά στρώματα σε μέρος παράλιων ζωνών.

Υπερίσχυσαν: Η προυπάρχουσα του κεμαλισμού ισχυρή θεοκρατική οθωμανική συνείδηση και ο αντιδυτικισμός, ριζωμένος στην πεποίθηση, ότι τα δυτικά συμφέροντα ήταν εκείνα που διέλυσαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία (αρνούνται ότι κατέληξε ως ‘’Μεγάλος Ασθενής’’) και που συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να αντιμάχονται τα  Τουρκικά.

Η μετά-Κεμάλ Τουρκία, υπήρξε εθνικιστική και επεκτατική (Κύπρος 1964, 1974, Αιγαίο, Ίμια 1996, ισλαμικό τόξο από Βαλκάνια μέχρι Καύκασο, Βόρειο Ιράκ, Συρία κλπ.), πολιτική που τροφοδοτήθηκε κυρίως, από την υπέρμετρη ενίσχυση από την κοσμική εξουσία προϋπάρχοντα εθνικισμού, ως αντίβαρου και υποκατάστατου στη θεοκρατική συνείδηση.

Η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 και η άμβλυνση της απειλής και άρα της εξάρτησης από τη δυτική ομπρέλα ασφαλείας, απελευθέρωσε ακόμη περισσότερο τις επεκτατικές στρατηγικές που είχε ήδη στην ατζέντα.

Τόσο η κεμαλική-κοσμική ηγεσία όσο και οι αντικεμαλιστές οπαδοί του αντιδυτικού πολιτικού Ισλάμ, οι οποίοι μάλιστα πέτυχαν το 1996 να αναδείξουν τον πρώτο ισλαμιστή πρωθυπουργό (Ερμπακάν), θεώρησαν πλέον τη Δύση εμπόδιο στον στόχο να καταστεί η Τουρκία ισχυρή περιφερειακή δύναμη.

Το 2001, ο ισλαμιστής Αχμέτ Νταβούτογλου με το βιβλίο ‘’ Το στρατηγικό βάθος, η διεθνής θέση της Τουρκίας’’, σχηματοποίησε και διατύπωσε -ως πραγματικό ‘’μανιφέστο’’- τη στρατηγική της Τουρκίας: Αναθεώρηση των συνθηκών και Νεοθωμανικός επεκτατισμός.

2003,  Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ Η (ΚΡΥΦΗ;) ΙΣΛΑΜΙΣΤΙΚΗ ΑΤΖΕΝΤΑ

Από το 2003 και μετά, ο ευφυής, χαρισματικός αλλά και μεγαλομανής ως προσωπικότητα, ισλαμιστής Ερντογάν, εξέπεμψε -ως πρωθυπουργός- …ελκυστικά, μηνύματα προς τη Δύση, όπως:  περιορισμός της εξουσίας του στρατιωτικού κατεστημένου (ήταν κύριο ζητούμενο, καθότι κύριο εμπόδιο στα σχέδια των Δυτικών για το κουρδικό), εγκαθίδρυση δημοκρατικού μετριοπαθούς ισλάμ συνεργάσιμου με τη Δύση, προσέγγιση με την ΕΕ, μείωση της έντασης στο Αιγαίο, εκδήλωση προς τις ΗΠΑ ….αγαθών προθέσεων για τους Κούρδους κλπ., πράγμα που του εξασφάλισε αμέριστη υποστήριξή των Δυτικών, ακόμη και ανοχή να χειραγωγεί τη δικαιοσύνη.

Σε λιγότερο από μια 10ετία, καθυπόταξε το κεμαλικό στρατιωτικό κατεστημένο, κυριάρχησε στην εξουσία και ανέβασε την Τουρκία σε επίπεδο ισχυρής χώρας, αξιοποιώντας κυρίως ισλαμικά κεφάλαια τα οποία εισέρρεαν αφειδώς από διαφανείς και μη κατευθύνσεις.

Η ισχυρή σχέση -κυρίως- στρατιωτική με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ και οι στενές οικονομικές σχέσεις με την Ευρώπη, θόλωναν στα δυτικά ραντάρ την εικόνα μιας Τουρκίας με ηγεμονικές βλέψεις, που εξοπλιζόταν και ισλαμοποιούνταν.

2009, ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΜΠΗΣ ΓΙΑΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ

Τα αντανακλαστικά των Δυτικών ενεργοποιήθηκαν το 2009, όταν τοποθετήθηκε υπουργός εξωτερικών ο συντάκτης του νεοθωμανικού μανιφέστου, ισλαμιστής, καθηγητής Αχμέτ Νταβούτογλου και παράλληλα ο Ερντογάν, προκειμένου να προσεγγίσει ισλαμικές χώρες, εγκαινίασε σκληρή επιθετική στάση απέναντι στο Ισραήλ (Νταβός, Ιαν. 2009).

Από τις πρώτες δυτικές αντιδράσεις στη διαφαινόμενη πλέον, νεοθωμανική-ισλαμιστική, αντιδυτική  και αντι-ισραηλινή πορεία της Τουρκίας, ήταν η απόρριψή της ως ‘’συνδικαιούχο’’ στα ενεργειακά αποθέματα της Κυπριακής ΑΟΖ, στα οποία διεκδικούσε μερίδιο, χωρίς έρεισμα σε διεθνές δίκαιο και μάλιστα με στρατιωτικές απειλές ….. ‘’αλα τούρκα’’.

Στη συγκεκριμένη φάση εξελίξεων, η Δύση επέλεξε την Ελλάδα και όχι την Τουρκία στην ομάδα χωρών συνεργασίας (Κύπρος,  Ισραήλ Αίγυπτος) στις ΑΟΖ  των οποίων είχαν εντοπιστεί κοιτάσματα.

Η Ελλάδα, χωρίς συγκροτημένη Εθνική Στρατηγική απέναντι στις εξελίξεις (σ.σ. μέχρι το 2009 δεν είχε καν μεταφραστεί στα Ελληνικά το βιβλίο ‘’ευαγγέλιο του νεοθωμανισμού’’, του Νταβούτογλου), απλά συμπαρασύρθηκε στη δίνη των γεωστρατηγικών αλλαγών που είχε αρχίσει να διαμορφώνει  η Δύση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το 2010, άρχισαν οι πρώτες επαφές συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ ενώ ο πρόεδρος Ομπάμα   άρχισε να πιέζει την ΕΕ, να μην αφεθεί η Ελλάδα σε άτακτη χρεωκοπία και ταυτόχρονα με τις ‘’ευλογίες’’ του, άρχισε να σχηματοποιείται στρατιωτικό τόξο συνεργασίας από το Αιγαίο μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο, νότια της Τουρκίας.

Το 2011, η σχεδίαση του αγωγού μεταφοράς αερίου East-Μed (Ισραήλ, Κύπρος, Κρήτη) εξ αρχής παράκαμπτε την Τουρκία, παρά τις από τότε έντονες, τουρκικές αντιδράσεις.

Το 2013 οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να πουλήσουν στην Τουρκία το αντιπυραυλικό σύστημα Patriot, γιατί  οι Τούρκοι απαιτούσαν μαζί και τον ‘’πυρήνα’’ της υψηλής τεχνολογίας του.

Το 2015, η Τουρκία με το πρόσχημα της δήθεν παραβίασης του εναέριου χώρου της, άρα και του ΝΑΤΟ, κατέρριψε ρωσικό μαχητικό, με υστερόβουλη επιδίωξη να εμπλέξει το ΝΑΤΟ με την ίδια πρωταγωνιστή στη Συρία. Η απάντηση του ΝΑΤΟ ήταν ‘’άλλα λόγια…’’.

ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΙΣΛΑΜΙΚΗΣ ΣΤΡΟΦΗΣ

Το 2016, ο Ερντογάν με αφορμή το πραξικόπημα, άρχισε και συνεχίζει το ξεθεμελίωμα κάθε δυτικόστροφης εστίας στο κράτος -κυρίως στη Δικαιοσύνη και στις Ένοπλες Δυνάμεις-, εντατικοποίησε την ισλαμοποίηση στο  σύνολο σχεδόν του συστήματος παιδείας και παράλληλα ανέβασε στα ύψη την αντιαμερικανική ρητορική.

Χαρακτηριστική του μεγέθους της εργαλειοποίησης της θρησκείας, ήταν η δήλωση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Χουλουσί Ακάρ στις 18 Ιουνίου 2018 στα Ίσπαρτα: ‘’Ο εθνικός μας στρατός ανήκει στον οίκο του προφήτου’’. (Οι πρώτοι που μπορούν να αντιληφθούν το βάθος του νέου που ενσωματώνει στον Τούρκο στρατιωτικό η δήλωση,   είναι οι πολιτικο-θρησκευτικοί αναλυτές και  οι πιλότοι μας που αναχαιτίζουν τελευταία στο Αιγαίο ).

ΣΚΗΝΙΚΟ ΑΠΟΛΥΤΩΝ ΤΑΚΤΙΚΙΣΜΩΝ ΣΤΟ BLAME GAME ΔΥΣΗΣ – ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Η σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας είναι αρκετά ισχυρή, κυρίως λόγω του  κουρδικού και του αναθεωρούμενου γεωστρατηγικού προσανατολισμού της Τουρκίας, ώστε η ρήξη δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Μέχρι σήμερα το παίγνιο της επίρριψης ευθυνών (blame game) ποιος δεν  θα ‘’χρεωθεί’’ τη ενδεχόμενη ρήξη, καλά κρατεί.

Από πλευράς ΗΠΑ, ο πρόεδρος Τράμπ προσπαθεί –άγνωστο μέχρι πότε- να μην εξωθήσει τη  ρήξη και να αποφύγει ενδεχόμενη γεωστρατηγική σύμπραξη Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν, καθώς και να μην χρεωθεί μια περαιτέρω ισλαμοποίηση της Τουρκίας, κατά το προηγούμενο του Ιράν.

Ο Ερντογάν, χωρίς να εγκαταλείπει τους τουρκικούς στόχους, διεξάγει αγώνα ‘’χαρακωμάτων’’, επειδή η ρήξη συνεπάγεται επιπτώσεις οικονομικές, προβλήματα στη συντήρηση μεγάλου μέρους του τουρκικού οπλοστασίου, αλλά και απώλεια της δυνατότητας παρεμβάσεων σε θέματα ΝΑΤΟ, ως μέλος του.

Σε ότι αφορά την Ευρώπη, θεωρεί μεν τη σχέση αναγκαία λόγω εξάρτησης της οικονομίας, πλην όμως  επιδιώκει να κρατά απόσταση ‘’ασφαλείας’’ ώστε να αποτρέπει παρεμβάσεις απέναντι στην αυταρχική ισλαμο-εθνικιστική του εξουσία.

Ο Πούτιν από την άλλη πλευρά,  εργαλειοποιεί τη σημερινή Τουρκία στο νέο ψυχρό πόλεμο με τις ΗΠΑ και το  ΝΑΤΟ και παράλληλα  τη θεωρεί ευνοϊκό πεδίο οικονομικής συνεργασίας.

Ερωτηματικό παραμένει για τους Ρώσους, αν θα ενισχύουν ή αν θα ανέχονται τη στρατιωτική και οικονομική ισχυροποίηση της Τουρκίας, σε επίπεδο, που να ‘’επιστρέψει’’ στο μέλλον ως πρόβλημα, για τα συμφέροντα της ίδιας της Ρωσίας (κλασικό και επαναλαμβανόμενο λάθος των Δυτικών με διάφορες ανά τον κόσμο, ηγεσίες)

Συμφωνώ με  πολλούς αναλυτές, ότι Τουρκία δεν θα εγκαταλείψει την ισλαμο-εθνικιστική νεοθωμανική στροφή, είτε επανέλθει είτε όχι σε κεμαλική-κοσμική εξουσία, καθότι οι νεοθωμανικές επεκτατικές βλέψεις, έχουν πλήρως κυριαρχήσει και ότι ο Ερντογάν απλά είναι ο πλέον πληθωρικός εκφραστής τους.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΓΑΙΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΣΕ ΧΩΡΑ ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ,  ΑΛΛΑ….

Η Δύση σίγουρα δείχνει ότι δεν θέλει την Τουρκία ‘’κουμανταδόρο’’ στην περιοχή, και ότι έχει εστιάσει στην Ελλάδα, ερώτημα όμως παραμένει αν η χώρα μας έχει εξασφαλίσει από ΗΠΑ και ΕΕ κάτι παραπάνω από τους επαίνους, λεκτικές εγγυήσεις και κάποιες συμβολικές παρουσίες σύγχρονων αμερικανικών και ΝΑΤΟϊκών οπλικών συστημάτων στη χώρα μας.

Το κάτι παραπάνω αναγκαίο, κατά τη γνώμη μου είναι  οικονομικές επενδύσεις στη χώρα μας και ενίσχυση των ΕΔ με εκείνο το σύγχρονο συμπληρωματικό στρατιωτικό υλικό αποτρεπτικής ικανότητας, το οποίο η Ελλάδα δεν έχει σήμερα την οικονομική δυνατότητα να προμηθευτεί.  Είναι τα μόνα που θα μείνουν στη χώρα μας αν στο μέλλον ανατραπούν οι τρέχουσες γεωστρατηγικές ισορροπίες.

Η χώρα μας όφειλε και μπορούσε να είναι κέντρο εμπεριστατωμένων γεωστρατηγικών αναλύσεων και εκτιμήσεων με αποδέκτες τους Δυτικούς, για το που οδεύουν μεταψυχροπολεμικά τα Βαλκάνια και η Τουρκία, αξιοποιώντας το τεράστιο κεφάλαιο διπλωματικών παρακαταθηκών και εμπειριών της χώρας, στο πεδίο άσκησης της Εξωτ. Πολιτικής, της εποχής του Ελ. Βενιζέλου.

Δυστυχώς δεν το έπραξε. Σήμερα, επειδή δεν υπάρχει Ελ. Βενιζέλος, εξακολουθεί να είναι κραυγαλέα απών ένας διαχρονικός, κρατικός και διακομματικά αποδεκτός φορέας για τα παραπάνω, ο οποίος και να διαμορφώνει προτάσεις εναλλακτικών χειρισμών προς την εκάστοτε κυβέρνηση στα θέματα εξωτερικών και ασφάλειας.

Αν υπήρχε, σίγουρα κάποιοι από τους υπουργούς και υφυπουργούς εξωτερικών παρελθόντος και παρόντος, θα ενεργούσαν με λιγότερη αποσπασματικότητα και προχειρότητα.

 (Βλέπε την άποψή μου για τη συγκρότηση ανάλογου φορέα, (Συμβούλιο Υποστήριξης επί Εθνικών Θεμάτων), στο άρθρο ‘’ Χωρίς κομματικές συγκλίσεις δεν γίνεται χειρισμός κρίσιμων εθνικών θεμάτων’’  που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα  http://www.aksiokratia.gr/    στις  19/02/2019).

*Ο Στέφανος Ανδριάνης είναι
 Αντγος Ε.Α.,Πολιτικός Μηχανικός
Επίτιμος Διοικητής ΑΣΔΕΝ 
Πρώην Πρόεδρος & Δνων Σύμβουλος ΕΑΣ (ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ)

 

Υ.Γ.1:    Συμβουλευτικό όργανο θεμάτων εξωτερικών και άμυνας τύπου ‘’Στρατηγού Γρυλλάκη’’, με καθαρά κομματικό επιτελείο, το πλέον  πιθανό είναι να εισάγει στείρες και επιζήμιες αντιπαραθέσεις στα κρίσιμα εθνικά θέματα ακόμη και μέσα στα Υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών.

Υ.Γ.2:  Για τη διαμόρφωση συγκροτημένης στρατηγικής από τη χώρα μας, πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα αν η Δύση επιχειρεί να περιορίσει την έκταση των ‘’συνόρων της καρδιάς’’ σε ξηρά θάλασσα και αέρα που η Τουρκία επιδιώκει, απειλώντας με ισλαμική νεοθωμανική στρατιωτική ισχύ, ή αν η Δύση (κατ’ άλλους) επιδιώκει να ‘’στριμώξει’’ την Τουρκία για τα δικά της συμφέροντα και μόνο.

Υ.Γ.3: Εκτιμώ ως ουσιαστική την πρωτοβουλία και θετικό βήμα τη σύσταση Ακαδημίας Γεωστρατηγικών Ερευνών από το ‘’Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος’’, που ανακοινώθηκε πρόσφατα.

MATI 23/7: Η εκκένωση που έγινε και εκείνη που δεν έγινε.

  Του Στέφανου Ανδριάνη*

    Έντεκα χρόνια μετά τους 65 νεκρούς από την πυρκαγιά στην Πελοπόννησο το 2007 ο ‘’στρατηγός άνεμος’’, ξανανίκησε για μια ακόμη φορά κατά κράτος, το ελληνικό κράτος, στην Ανατολική Αττική, προσθέτοντας ακόμα 94 (μέχρι σήμερα) νεκρούς.

     Για μια ακόμη φορά ξεκίνησε -και τότε- η αναδιάρθρωση του συστήματος αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών και Πολιτικής Προστασίας  και ένα από τα βασικά αντικείμενα του επανασχεδιασμού ήταν η οργανωμένη ……………………………. ….Περισσότερα

Η π. ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, μέσα στο βεληνεκές του Νεοθωμανικού Ισλαμικού Τόξου.

 

 

Του Στέφ. Ανδριάνη*

Στις 2 Απρ., μια εμπεριστατωμένη ανάλυση από την Ισπανική εφημερίδα Ελ Παϊς, αναφέρεται στη ‘’μακριά σκιά του Ερντογάν στα Βαλκάνια’’ η οποία ‘’εκτείνεται σαν λεκές από μελάνι’’

    Τα τελευταία χρόνια πολλαπλές αναλύσεις στο διεθνή χώρο επισημαίνουν ότι η Τουρκία  απλώνει συνεχώς ‘’μακρύ χέρι’’ στα μετακομμουνιστικά Βαλκάνια, όπως π.χ. το Γερμανικό Think Tank, Stiftung Wissenschaft und Politik (SWP), ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών ….Περισσότερα

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟ ΧΩΡΟ, ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ

Του Στέφ Ανδριάνη*

 

    Το πολιτικό σκηνικό είναι ‘’στομωμένο’’ ανάλογα με εκείνο πριν το 1910.

   Διέξοδο τότε, έδωσε ο Ελ. Βενιζέλος, μετά από το Κίνημα στο Γουδή το 1909, που άνοιξε το δρόμο για εξελίξεις.

     Η χώρα χρειάζεται μια νέα πολιτική δύναμη, που με δημοκρατία και δυναμισμό θα ξεμπλοκάρει το πολιτικό σύστημα και θα ….Περισσότερα

Ευκαιρία αλλαγής: Επιλογή ηγεσίας στον Ενδιάμεσο Χώρο

Του Στέφ. Ανδριάνη*

     Ο πολιτικός χώρος ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, δρομολόγησε μια ακόμη προσπάθεια συγκρότησης του -πιο περίπλοκη από τις προηγούμενες-  ξεκινώντας από την εκλογή ηγεσίας.

     Είναι προφανές ότι το μέχρι σήμερα πρόβλημα του χώρου, δεν είναι  κυρίως τόσο το να ξεκαθαρίσει ιδεολογικά θέματα,  όσο το να βρεθούν συμβιβαστικές λύσεις σύζευξης προσωπικών πορειών,  πολλών κυβερνητικών πρωτοκλασάτων του παρελθόντος.

   Οι μέχρι τώρα προσπάθειες τέτοιας σύζευξης απέτυχαν, γιατί …………………. ….Περισσότερα

Μη χρηστικά ιστορικά συμπεράσματα από πρόσφατη ‘’φωτό’’ της δικτατορίας του 1967

Του Στέφ. Ανδριάνη

Τελευταία, ο καθηγητής του Yale κ. Καλύβας δημοσίευσε ανάλυση στην εφημ. Καθημερινή, για την 7χρονη στρατιωτική δικτατορία του 1967, με συμπεράσματα κατά βάση θετικότροπα.

Το δημοσίευμα  ακολούθησε καταιγισμός αρνητικών αλλά και υποστηρικτικών σχολίων.

Η περιορισμένου  -κατά τη γνώμη μου-  βάθους ανάλυση  έχει και ανάλογου μικρού εύρους ….Περισσότερα

ΣΤΗ ….ΣΥΝΟΜΩΣΙΟΛΟΓΙΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΑΣΤΕΝΑΖΕΙ !

(Άρθρο μουΤου Στέφ. Ανδριάνη, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ‘’Χανιώτικα Νέα’’ στις 26/5 
και στο site, http://metarithmisi.gr/  στις 29/5)

Του Στέφ. Ανδριάνη*

Στα ύψη έχει εκτοξευτεί η συνομωσιολογία στη χώρα μας. Προκύπτει, από τη σύγκριση ευρημάτων έρευνας για τις θεωρίες συνομωσίας:
α. Της αμερικανικής εταιρίας Public Policy Polling για άλλες δυτικές χώρες,
β. Της Metron Analysis για την Ελλάδα, το 2013.
Κυρίαρχη μέχρι σήμερα, συνομωσιολογία που αποδέχονται 3 στους 4 Έλληνες:

Η Ευρώπη μας δάνειζε απλόχερα για να αγοράζουμε προϊόντα ευρωπαϊκών εταιρειών και παράλληλα να γιγαντώνεται    ………………………………………                              ….Περισσότερα

ΗΤΑΝ ΔΥΟ ΓΕΡΜΑΝΟΙ, ΔΥΟ ΚΟΡΕΑΤΕΣ ΚΑΙ …ΔΥΟ ΕΛΛΗΝΕΣ.

Του Στέφ Ανδριάνη.Του Στέφ. Ανδριάνη*         

 

 ΟΙ ΔΥΟ ΓΕΡΜΑΝΟΙ

Μετά από πολλά παζάρια  οι νικητές του Β΄ Παγκοσμίου  Πολέμου, Αμερικανοί, Βρετανοί και Γάλλοι  (δυτικοί σύμμαχοι) και Σοβιετικοί, χώρισαν  το 1949, τη διαλυμένη Γερμανία στα δύο.

Στη δυτική που θα ελεγχόταν από τους δυτικούς και στην ανατολική από τους Σοβιετικούς.

Την επόμενη της συμφωνίας ο Αμερικανός καλεί  το Δυτικογερμανό και του  λέει: ….Περισσότερα

ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ.

ΦΩΤΟ1 ΣΤΕΦ, cr για ΜεταρρύθμισηΤου Στεφ. Ανδριάνη*

 

Οι πελατειακές σχέσεις πριν τη μεταπολίτευση ήταν διαχρονικά αποκλειστικό ‘’προνόμιο’’ της εκάστοτε κυβέρνησης με τους ψηφοφόρους της.

      Η μεταπολίτευση τις άπλωσε βαθειά σ’ όλο το πολιτικό σύστημα, διαμορφώνοντας ολοκληρωμένη ‘’ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ’’.

Το πελατειακό-αναξιοκρατικό σύστημα που δόμησε (βουλή, κράτος, συνδικάτα, αυτοδιοίκηση) , το μόνο που μπορούσε να παράξει ήταν οι μέτριας -κατά συντριπτική πλειονότητα- ποιότητας και ικανότητας πολιτικοί και στελέχη, όπως αυτούς που βιώσαμε και βιώνουμε.

Εδώ βρίσκεται η απάντηση στο γιατί ……………………………. ….Περισσότερα

Η Μάχη της Κρήτης και ο κ. Ρίχτερ.

 

vΦωτό άρθρωνΤου Στέφ. Ανδριάνη*

 

Η αναγόρευση του Γερμανού καθηγητή κ. Heinz Richter σε Επίτιμο Διδάκτορα, του Πανεπιστημίου Κρήτης το 2014 και η συνεχιζόμενη δίκη του στο Ρέθυμνο με την κατηγορία: ‘’άρνηση εγκλημάτων του ναζισμού σε βάρος του Κρητικού λαού με εξυβριστικό περιεχόμενο’’ με βάση σχετικό βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2011, συνεχίζουν να πυροδοτούν έντονες διχογνωμίες.

Θυμίζω τα κύρια επίμαχα σημεία του βιβλίου του κ. Ρίχτερ:…………………… ….Περισσότερα

(Μόνιμη ανάρτηση στην αρχική σελίδα) ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ! Ο νεο-ελληνικός τύπος δημοκρατίας, που απέτυχε …με πάταγο!

Featured

vΦωτό άρθρωνΤου Στέφ. Ανδριάνη*         (Αναρτήθηκε 12/12/2015)

Η 40χρονη μεταπολίτευση, μετά την κατάρρευση της δικτατορίας το 1974,  υπήρξε για τη χώρα η μεγαλύτερη περίοδος, με ειρήνη και δημοκρατική πολιτική ομαλότητα, από το 1821 μέχρι σήμερα.  

      Θεωρητικά τουλάχιστον,    η χώρα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα
σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος…………..
….Περισσότερα

Το μισό που δεν λέγεται (Δημοσίευση από εξωτερική πηγή)

Του Τάσσου Γιαννίτση,

Εφημ. Το Βήμα, 09/11/2014

 

Η ανάπτυξη θα είναι ισχνή, το ισχνό αυτό δεν θα βελτιώσει καν τη θέση των πιο αδύναμων, το πρόσθετο κόστος που έχει η καθυστέρηση της ανάπτυξης οφείλεται καθαρά σε εθνικά πολιτικά αίτια και η Ευρώπη ας μην μιλήσει ξανά για ‘αστοχίες στις προβλέψεις’ ή για ‘ελληνική δημιουργική λογιστική’. Θα ‘εκτεθεί’, σύμφωνα με τη γνωστή έκφραση. Και τούτο, γιατί, ………………………… ….Περισσότερα

Αναξιοκρατία και διαφθορά στο δημόσιο (Δημοσίευση από εξωτερική πηγή)

Εφ. Καθημερινή 9/2/2003. Συνέντευξη του ευρωπαίου διαμεσολαβητή Νικ. Διαμαντούρου στη Φωτεινή Καλλίρη για την παθογένεια της κρατικής μηχανής στην Ελλάδα.

     Από την 1η Απριλίου (σ.σ. 2003) αναλαμβάνει το θεσμικό ρόλο του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά ότι η χώρα μας είναι ικανή για σημαντικές διακρίσεις σε ευρωπαϊκούς θεσμούς. Ο δικός μας Συνήγορος του Πολίτη, καθηγητής Νικηφόρος Διαμαντούρος  μιλά στην «Κ» για την κακοδαιμονία του Δημοσίου, θέτει τον δάκτυλο εις τον τύπον των ήλων για τα φαινόμενα της διαφθοράς και τις εστίες τους, τις διαταραγμένες σχέσεις, σχέσεις καχυποψίας κράτους και πολιτών. Μολονότι στις τέσσερις από τις 10 υποθέσεις η διοίκηση λειτούργησε σωστά, ο πολίτης είναι πεπεισμένος ότι έχει παρανομήσει επιβεβαιώνοντας την έλλειψη εμπιστοσύνης που υπάρχει. «Οι υποθέσεις της διαφθοράς δεν αντιμετωπίζονται μόνο με συζητήσεις στη Βουλή», επισημαίνει ο Συνήγορος, «πρέπει ν’ ανέβει ο πήχυς», «να υπάρχει σαφής πολιτική βούληση».

-        Πού οφείλεται η χρόνια δυσλειτουργία της δημόσιας διοίκησης;

Η παθογένεια του ελληνικού Δημοσίου παραπέμπει σε τέσσερα μεγάλα ζητήματα. Το πρώτο σχετίζεται με τη λογική στελέχωσης της διοίκησης……………. ….Περισσότερα

Να θεσμοθετήσει τώρα ο πολίτης με την ψήφο του: Δυο μόνο θητείες στους αιρετούς σε θέσεις ευθύνης και τέλος!

vΦωτό άρθρων

Του Στέφανου Ανδριάνη*

 Ζωντανό και εξελισσόμενο πολιτικό σύστημα
σημαίνει διαρκώς νέα πρόσωπα και νέες ιδέες.
   Αν, εκλέγουμε τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα επί δεκαετίες,             αν, ακόμη και στο  τέλος που αποχωρούν οι αιώνιοι πολιτικοί ή αυτοδιοικητικοί, αποδεχόμαστε να αφήνουν ………. ….Περισσότερα

Οι μπαλοθιές στην Κρήτη και οι ταύροι της Παμπλόνα.

vΦωτό άρθρων

Του Στέφανου Ανδριάνη*

    Tο φονικό από κουμπουροφόρο στα Μυριοκέφαλα Ρεθύμνου το Πάσχα ξαναεπιβεβαίωσαν ότι η μπαλωθιά από μια απλή παλαιά περιορισμένη συνήθεια, έχει εκφυλιστεί τις τελευταίες δεκαετίες σε εκτεταμένη βάρβαρη φονική πρακτική.

    Είναι μια από τις στρεβλώσεις που έφερε η παρακμή ολόκληρης της χώρας.

    Οι μπαλωθιές στην Κρήτη,  δεν είναι έθιμο αιώνων. Ίσως γι αυτό δεν αποτέλεσε ποτέ πηγή νομικού δικαίου ως έθιμο. Εξάλλου η ελεύθερη οπλοφορία από τους χριστιανούς κρητικούς κατακτήθηκε …… ….Περισσότερα